Gezeur | Buren

Inmiddels woon ik al ruim vier jaar in een appartementencomplex in een klein gehucht, met naast mijn appartement nog vier andere appartementen. Veel contact met mijn buren heb ik nooit gehad; we groeten elkaar en maken zeer sporadisch een kort praatje, and that’s it. Het feit dat één van de buren in mijn ogen een expert was in klagen en zeuren deed daar ook geen goed aan. Aangezien deze persoon inmiddels verhuisd is en de nieuwe bewoners wel aardig lijken, dacht ik dat er ruimte was voor verandering. Die hoop kan nu de koelkast in.

Recent werd een nieuwe syndicus aangeduid door alle eigenaren, iemand die verantwoordelijk is voor het reilen en zeilen in ons complex en in het complex dat zich om de hoek bevindt. De beste man probeert een kennismakingsrondje te maken en kennelijk heeft tijdens één van zijn gesprekken een van de buren geklaagd over de kleur van mijn gordijnen. Deze moeten volgens een reglement wit, grijs of zwart zijn en zouden groen zijn. Nu zijn ze volgens mij wel degelijk grijs, maar ze zijn aan de buitenkant inderdaad wat verkleurd doordat ik mijn gordijnen altijd dicht heb.

Ik weet niet hoe het met mijn buren zit, maar ik heb echt 0,0 zin in discussie over iets onbenulligs als de kleur van mijn gordijnen, dus ga ik ze maar vervangen. Buiten het feit dat ik het boeiend vind dat mensen zich druk kunnen maken om zoiets belachelijks doet de feedback zelf me verder weinig: wat maakt mij de kleur van mijn gordijnen nu uit? Wat me echter wel mateloos irriteert is het feit dat ik, zeker niet voor het eerst, niet rechtstreeks aangesproken wordt. Iedereen kan bij me aanbellen of aankloppen en iedereen heeft mijn telefoonnummer, dus zo moeilijk zou dat toch niet moeten zijn. Goed, het kan een keer gebeuren dat het makkelijker is om feedback door te geven via de syndicus of de verhuurder van mijn appartement, maar steeds weer “iemand op me af sturen” bezorgt me een rotgevoel.

Nee, ik denk dat dit voor mij de welbekende druppel is geweest.

7 gedachtes over “Gezeur | Buren

  1. Inderdaad wel een beetje zielig van de buren, kom dat toch gewoon zeggen. En dan nog, het is niet dat je ineens roze gordijnen hebt gehangen he. Wat is dat toch met mensen tegenwoordig, altijd maar iets zoeken om over te klagen.

    Like

  2. Wat triest eigenlijk hé? En die syndicus wilde zeker niet zeggen wie het was. Want dan had je die persoon er naar kunnen vragen, waarom die niet zelf naar jou was toegekomen.
    Lullig hoor, want het geeft jou nu niet een echt veiliger gevoel zo tussen buren die niets rechtstreeks durven te zeggen.

    Like

    • Iemand die de syndicus ook kent gaf aan dat het wellicht zelfs gewoon zijn eigen feedback is die hij nu dus op een medebewoner schuift; dat zou in mijn ogen echt het toppunt van triest zijn. Maar ja, het is wat het is, ik heb geen zin om Sherlock Holmes te gaan spelen en uit te gaan zoeken wie er heeft gezeurd…

      Geliked door 1 persoon

What's on your mind?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.