Brilsmurf

Sinds de middelbare school draag ik een bril. In het begin had ik nog een vrij beperkte afwijking, maar inmiddels zijn mijn ogen langzaam maar zeker achteruit gegaan. Het is best een vreemde gewaarwording, want doordat het zo langzaam gaat heb ik het zelf niet eens zozeer in de gaten.
Toch merk ik het wel. Waar ik jaren geleden nog best zonder bril iets kon zien, is dat nu eigenlijk niet meer het geval. Ik zie zonder bril kleuren en de grote lijnen van vormen, en daar is zo ongeveer ook alles wel mee gezegd. Dan is het bést vervelend wanneer je bril kaduuk gaat, kan ik u vertellen. Helemaal wanneer je, net als ik, ook nog eens slechthorend bent en daardoor moet liplezen.

Gelukkig heb ik mijn oude bril nog liggen. De sterkte van mijn glazen klopt niet helemaal meer, maar het is in alle opzichten nog altijd beter dan helemaal geen bril dragen. Het neemt echter niet weg dat ik morgen meteen naar de brillenboer ga om te vragen of mijn kapotte bril nog te maken is…

Hemelvaartsdag

Hemelvaartsdag staat weer voor de deur. Nu moet ik eerlijk toegeven dat dit een van de weinige officiële feestdagen is waarbij ik me écht afvraag waarom het een vrije dag zou moeten zijn. Rond Pasen en Pinksteren worden dan nog vaak festiviteiten georganiseerd (die weliswaar vaak helemaal niets met de betreffende feestdag te maken hebben, maar vooruit) en de gedachte achter Kerstmis snap ik ook nog, maar ik kan me niet herinneren dat ik ooit ook maar iets aan Hemelvaartsdag gedaan heb.
Toevallig las ik vandaag dat er toch wel degelijk festiviteiten georganiseerd worden rondom Hemelvaartsdag. Ik was echt helemaal verbaasd toen ik het las. Geen idee of dit iets is van de laatste jaren of dat ik jarenlang aankondigingen voor dit soort evenementen weggedrongen heb, want als je mij zou vragen wat er op Hemelvaartsdag te doen is, zou ik “niets” zeggen. Hooguit een verdwaalde rommelmarkt ofzo, maar daar zou het dan ook bij blijven.

Maar goed, een heus Hemelvaartsdagfeest, dus. Neemt niet weg dat Hemelvaartsdag als officiële feestdag wat mij betreft gewoon geschrapt mag worden…

Wat ga jij doen op Hemelvaartsdag? 

Photoshop

Ik houd van mooie foto’s en andere afbeeldingen. Ik heb met name een zwak voor mooie plaatjes die niet op de een of andere manier zijn bijgewerkt. Zelf maak ik behoorlijk wat foto’s en tot afgelopen week heb ik die nog nooit digitaal opgeleukt. Toch was ik benieuwd naar de mogelijkheden van programma’s als Photoshop en dus heb ik het programma gedownload.

Zonder enige handleiding ben ik zelf gaan spelen met Photoshop. Al doende leert men, zullen we maar denken. Echt geweldig zijn mijn Photoshopkunsten dus (nog?) niet, maar ik vond het wel leuk om zo eens met het programma te prutsen. En het resultaat? Dat vond ik nog best aardig:

I like it like that

Ik weet niet hoe het weer in de rest van Nederland vandaag was, maar hier in Nijmegen was het werkelijk schitterend. De wind maakte het af en toe wat frisjes, maar zodra de wind ging liggen was de temperatuur meteen heel erg aangenaam.
Nu heb ik geen mooi weer nodig om vrolijk te zijn. Het maakt het alleen wel allemaal net even wat makkelijker. ‘I like it like that’ van Hot Chelle Rae paste dan ook vandaag erg goed bij mijn zomerse humeur. Allereerst omdat het deuntje zo lekker vrolijk is, maar ook omdat vandaag nou echt zo’n dag was om van te genieten.

Vandaag was een bomvolle dag. Zo stond er naast werken ook een belangrijk gesprek op mijn agenda. Op mijn werk begeleid ik een stagiaire en zij had vandaag een assessmentgesprek. Ik ken zulke gesprekken alleen van horen zeggen, dus het was voor mij een nieuwe ervaring om dat mee te mogen maken. Bovendien verliep het gesprek erg positief, dus dat was natuurlijk heel mooi. Ik merk dat ik ook echt oprecht blij ben voor de stagiaire in kwestie, omdat ik haar een mooie beoordeling gun aangezien iedereen erg positief over haar is.
Na dat gesprek ben ik eerst thuis op adem gekomen en vervolgens ben ik naar de universiteit gelopen. De laatste bijeenkomst van één van mijn vakken vond vandaag plaats. Zo langzaam maar zeker worden vakken nu afgesloten, zodat we naar de tentamens (en zomervakantie) toe kunnen leven. Hoewel ik het deze tentamenperiode extreem druk zal gaan hebben, vind ik het wel een mooi vooruitzicht dat ik nu weer dingen af kan sluiten.

Sowieso lijkt mijn leventje weer even in een wat rustiger vaarwater te zitten, met maar weinig gezeik. Weliswaar heb ik het druk, maar ik vind het leuk druk. Ik kan dan ook niet anders zeggen: I like it like that!

Moederdag

Vandaag is het moederdag. Heel eerlijk gezegd was ik niet van plan om daar iets aan te doen. Ik had zelfs tegen mijn ouders gezegd dat ik pas volgende maand weer zou komen, in verband met drukte op de universiteit en werk.
Toen ik eerder deze week merkte dat ik wellicht toch wel een gaatje zou hebben om ‘even’ op en neer naar Oosterhout te gaan, heb ik besloten om iedereen te verrassen. Zo heb ik vanmorgen mijn moeder nog gewoon een sms-je gestuurd om haar een prettige moederdag te wensen.

Ik was pas aan het eind van de middag bij mijn oma. Stiekem had ik gehoopt dat mijn ouders, die haar iedere zondag bezoeken, ook nog daar zouden zijn, maar die waren net weg. Voordat ik bij oma binnen stapte heb ik haar gebeld. Tijdens dat telefoongesprek heb ik mezelf binnen gelaten, waardoor ik plotseling achter haar stond. Ze had helemaal niets in de gaten en was dus behoorlijk geschrokken. Gelukkig vond ze het wel een hele leuke verrassing.
Na een klein uurtje ben ik naar mijn ouders gereden. Die waren op dat moment nog niet thuis, dus heb ik even zitten wachten. Ook voor hen was het een verrassing dat ik er was, al had mijn moeder zelf kennelijk vanmorgen wel een ‘vaag voorgevoel’.

Al met al was het wel de moeite waard om toch wel op visite te gaan. Met name mijn oma was helemaal gelukkig. Altijd mooi om mensen zo blij te maken!

Fototoestellen

Een tijdje geleden schreef ik dat ik graag een nieuwe, compacte camera wilde hebben naast de enorme, geweldige camera die ik nu heb. Ik kan er echt hele mooie foto’s mee maken, maar doordat hij erg groot is neem je hem niet zo makkelijk mee. Nu ik veel aan de wandel ben en daar af en toe foto’s van wil maken, is die camera dus niet zo praktisch.

Een nieuwe camera kopen is echter makkelijker gezegd dan gedaan. Tegenwoordig zijn er zo ontzettend veel toestellen dat je door de bomen het bos haast niet meer ziet. Na lang wikken en wegen heb ik vandaag dan toch een nieuw exemplaar gekocht, een Olympus VR-340. Niet zo duur, goede specificaties en lekker compact en licht in gewicht. Helemaal super dus. Ik kan niet wachten om hem uit te testen!

Supermarktshoppen

Vandaag moest ik weer eens richting de supermarkt. Ik ga ongeveer eens in de twee weken boodschappen doen. Als je in je eentje woont en vriezer en een auto hebt is dat prima te doen en ik heb gemerkt dat ik over het algemeen een stuk goedkoper uit ben dan wanneer ik vaker ga. Daarnaast is het voor mijn humeur ook beter om niet al te vaak te gaan. Frustratie op frustratie.

Het begint al bij het halen van een winkelwagentje. Daar moet dus een euro, vijftig cent of zo’n winkelwagenmuntje in. Negen van de tien keer heb ik die niet in mijn portemonnee of jaszak zitten. Dan kun je dus naar binnen om bij een servicebalie of kassa te vragen of ze daar misschien kunnen wisselen. Wat zou het toch mooi zijn wanneer die karretjes gewoon los te pakken waren. Helaas leven we in een samenleving waarin sommige mensen denken dat ze best zo’n karretje als privébezit mee naar huis kunnen nemen…
Maar goed, je hebt eindelijk je karretje veroverd en kunt vol goede moed de winkel in. Ik hoop dat je voldoende bescherming hebt, want je loopt een groot risico om uit je sokken gereden te worden door lotgenoten. Op de een of andere manier schijnt het voor veel mensen moeilijk te zijn om anderen niet aan te rijden. Ik mag hopen dat dit mensen zijn die geen rijbewijs hebben…
En wat te denken van jankende kinderen? Hoe laat ik ook boodschappen ga doen, er zijn altijd wel ouders die hun welopgevoede kinderen mee denken te moeten nemen naar de supermarkt. Waar ze vervolgens bij iedere snoep-, koek- en chipssoort gaan jengelen in de hoop dat pappie of mammie het artikel in het winkelwagentje deponeert. Sommige ouders weten hier vrij beschaafd mee om te gaan, maar er zijn zowaar ouders die zich als een debiel gaan gedragen door als een wilde te gaan schreeuwen naar hun kind.
Dan zijn daar bovendien nog vulploegmedewerkers. Die lijken altijd precies te moeten staan waar jij bij wilt. Wanneer je dan vriendelijk vraagt of je er even bij mag, kijken ze je verwilderd aan alsof ze al jaren geen menselijk contact hebben gehad. Ik vraag je alleen of je een stapje opzij wilt gaan, ik verklaar je geen oorlog en ik voel ook geen behoefte om met je het bed in te duiken. Schrikken is dus niet nodig. Oh, en nu ik toch je aandacht heb, laat je spullen niet zo door de gang slingeren.
Als je je survivaltocht door de supermarkt hebt overleefd, mag je eindelijk richting kassa. Het hoogtepunt van de supermarktexperience, als je het mij vraagt. Tegenwoordig kan vrijwel geen enkele kassamedewerk(st)er meer lachen. Ze zitten allemaal als een verlepte chagrijn achter hun kassa. Het is niet verboden om te (glim)lachen hoor. Zelf ben ik ook bliepmiep geweest, waardoor ik uit ervaring weet dat het écht mogelijk is om wat positiviteit uit te stralen tijdens je werk. Wanneer je zo’n exemplaar vervolgens (natuurlijk extreem vrolijk) een fijne dag toewenst krijg je als dank een verwoestende blik toegeworpen.
Na dit alles is het tijd voor de grootste en meest irritante hindernis. Bij de uitgang word je namelijk geheid lastig gevallen. Zijn het geen kinderen die zo ongeveer zelf in je boodschappentassen duiken om verzamelobjecten te scoren dan zijn het wel collectanten of zwervers die staan schooien om geld. Ik heb net de supermarktsurvival overleefd, laat me lekker met rust!

Natuurlijk zijn er dagen dat het allemaal niet zo erg is. Over het algemeen kan ik me echter niet voorstellen dat er daadwerkelijk mensen op deze aardbol zijn die supermarktshoppen leuk vinden….

Studiespullen

Precies!
Ik heb jarenlang echt ieder studieblaadje bewaard om die reden. Hele ordners vol aantekeningen, sheets en samenvattingen en boekenplanken vol stofhappende boeken heb ik verzameld. Het werd alleen een beetje veel allemaal, dus heb ik, met veel pijn en moeite, pasgeleden besloten om een deel van mijn collectie toch maar eens weg te gooien. Ik keek er toch niet meer naar om.
En juist, zul je net zien dat ik vandaag één van mijn oude, inmiddels weggegooide, studiespullen nodig had…

ARGH!

Homohuwelijk

Vandaag is een grote dag in het leven van homoseksuelen, in ieder geval voor homoseksuelen in de Verenigde Staten. Voor het eerst in de geschiedenis heeft een president zich uitgesproken voor het homohuwelijk. Barack Obama deed dat in een Amerikaans televisieprogramma.
Niet alleen is het een historische uitlating, het is tevens een opmerkelijke uitspraak. Voorheen gaf Barack Obama namelijk nog aan juist tegen het homohuwelijk te zijn. Jammer genoeg heb ik de reden van deze ommezwaai nergens kunnen achterhalen. Wellicht een uitspraak om kiezers te winnen in verband met de aanstaande verkiezingen in Amerika?

Hoe dan ook, ik denk dat het belangrijk is dat zo’n belangrijk persoon zich openlijk uitspreekt voor het homohuwelijk. Wat mij betreft komen aan homoseksuele koppels namelijk gewoon dezelfde rechten toe als heteroseksuele koppels. In mijn ogen is het discriminerend om homoseksuele personen niet toe te staan om met elkaar te trouwen, terwijl er voor mij geen reden is die dit verbod kan legitimeren.

Wat vind jij van het homohuwelijk?
En vind je het goed dat Obama zich uitspreekt
of had hij dat, als invloedrijk persoon, juist niet moeten doen?